Het ei van de Indiaan

Lier: Zopas verscheen ‘Het ei van de Indiaan’ het nieuwe boek van Rudy Van Roy. Na toneelwerk en een aantal non-fictie boeken schreef de auteur gedurende drie jaar aan dit werk. Het boek is vanaf 1 december 2018 verkrijgbaar in de boekhandel.

Het verhaal
Louis Alpaerts ontmoet Anna Van Elewijt op een zomeravond aan zee in 1967. De families Alpaerts en Van Elewijt zijn sindsdien op bijzondere wijze met elkaar verbonden. Wanneer het noodlot toeslaat dienen de bakens in de familieverhoudingen grondig te worden verzet in het belang van de jonge Vincent Van Elewijt. Anna komt onder druk. Louis en Vincent geraken, om uiteenlopende redenen, in de ban van hetzelfde schilderij. Dit verhaal kruist met dat van vicaris Evarist Verspecht, de nonkel-pastoor, die op zijn terrein nieuwe bakens uitzet ten aanzien van kerk en geloof. Daarnaast is er ook de queeste van grootvader-diplomaat Désiré Van Elewijt naar Willem van Oranje en diens verdediging van het recht van opstand. Rondom Pasen 2018 komt alles weer in balans.

Rudy Van Roy stelt zijn boek voor
Na het schrijven en publiceren over internationale politiek, boeken over mijn geboortestad Lier, over Europese en Franse geschiedenis en een aantal toneelstukken, begon ik te dromen over het schrijven van een roman. 
Drie jaar geleden, in 2015, waren mijn ideeën voldoende gerijpt en had ik een aantal verhaallijnen in mijn hoofd. Ik begon aan wat Het ei van de indiaan is geworden.
Het was van meet af aan de bedoeling een familiegeschiedenis te schrijven over een periode die een halve eeuw in beslag nam, meer bepaald de periode vanaf de jaren zestig van de vorige eeuw tot vandaag. Dat liet mij toe de veranderende wereld te beschrijven in de tijd waarin ik geleefd heb.
Het ei van de Indiaan speelt zich in belangrijke mate af aan zee, vooral aan de Belgische middenkust in en om Oostende, een plek waarmee ik vanaf de jaren zestig vertrouwd ben als een tweede thuis. De zee is inspirerend, rustgevend en een krachtige bron van leven. En ik wilde een vitaal boek schrijven, een verhaal dat ondanks tragiek levenskracht uitstraalt. Een hoopvol boek.
Het ei van de Indiaan is fictie. Het verhaal en de personages zijn verzonnen, maar zoals elke romancier heb ik uiteraard geput uit eigen belevenissen en ervaringen.
Wanneer het leven van enkele hoofdpersonages zich afspeelt in de wereld van journalistiek en diplomatie dan is dat omdat mijn belangstelling daar veelal gelegen heeft. Wanneer ik een van die personages laat dwepen met Willem de Zwijger dan is dat omdat ik het thema van macht en machtsmisbruik wil aankaarten en het recht van opstand verdedig daar waar een heerser de volksgunst verloren heeft.
Hetzelfde geldt voor het verhaal van de vicaris in de roman.
Het ei van de Indiaan wortelt in het Vlaamse leven. In de jaren zestig was Vlaanderen nog doortrokken van de katholieke volksaard. Pastoors waren nog vestimentair zichtbaar en herkenbaar, de zondagse mis werd gepraktiseerd door leden van vrijwel elke familie, de biechtpraktijk was nog wijdverspreid, alsook de catechismusles en de communies. Christelijke normen en waarden maakten nog onlosmakelijk deel uit van het DNA van mijn generatie. De invloed van de kerkelijke moraal heeft mij dan ook blijvend gefascineerd evenals de evolutie die het kerkelijk instituut sindsdien onderging, dikwijls een evolutie van ontluistering.
Deze roman is eveneens het verhaal van wat tegenwoordig een persoon met een beperking heet. Ook dat aspect is mij niet vreemd (van in mijn kinderjaren heb ik een progressieve spierziekte – musculaire atrofie) wat niet wil zeggen dat men dit personage met de auteur moet verwarren. De auteur valt zoveel of zo weinig met hem samen als met de journalist, de diplomaat, de vicaris of de kaashandelaar. Zijn personage gaf mij ook de gelegenheid hem binnen te brengen in het orthopedisch zeeinstituut in Oostende dat ik zelf ken van vele jaren therapie. De passages in de roman over het zeeinstituut zijn tevens een onderdeel van de stadsgeschiedenis van de kuststad die doorheen het boek is geweven.

Naast al het bovenstaande is Het ei van de Indiaan ook een verhaal over levensbeschouwelijke diversiteit en over liefde.
Het humanisme is geen beweging met of zonder religiositeit. Het humanisme ligt mijn inziens in het erkennen van een verscheidenheid aan levensbeschouwelijke opvattingen die de persoon centraal stellen, een noodzakelijke inbreng in deze tijd van scherpe filosofische tegenstellingen waarin kwesties van identiteit en religieuze symbolen zo polariserend zijn.   
Dat het over de liefde gaat is een vanzelfsprekendheid. Het is onze ultieme drijfveer en die van alle personages uit het boek, soms met geluk en soms ook niet.
Het personage Sarah speelt nauwelijks een rol. Toch is ze latent aanwezig bij het doen en laten van Louis. Geen ander personage staat zo dicht bij het leven van de auteur dan zij. Haar op zichzelf kleine verhaal, haar dood en mijn ontdekking, lang geleden, van het intimistische schilderij van Frieseke dat haar in mijn dromen deed herleven, legden de kiemen voor deze roman.

Het ei van de Indiaan gaat zowel over de grote wereld als over de kleine wereld omdat het kleine individu een leven lang deel uitmaakt van een groter geheel.   

De titel van het boek roept iets mysterieus op. Het zegt natuurlijk iets over de inhoud maar tegelijk blijft er veel verborgen. Daarom is het een geschikte titel voor een roman die veel aanroert, die diep gaat, intellectueel uitdaagt maar ook volks wil zijn.
Precies zoals de zee is ook het ei een symbool van leven.
De Indiaan is gelinkt aan een dragend personage uit het boek.

Het ei van de Indiaan, een roman van Rudy Van Roy, is uitgegeven bij Mens & Cultuur Uitgevers in Gent. Het boek telt 429 bladzijden, is verkrijgbaar in de boekhandel en kost 24,95 euro.
(MSL/foto CVR)

Dit artikel delen op social media

Tweet