Grote belangstelling voor Sint-Antonius viering

Koningshooikt: De parochie Sint-Jan Evangelist van Koningshooikt herdacht haar volksheilige Sint-Antonius met een misviering en de traditionele openbare verkoop bij opbod van de offergaven. Voor de misviering in de Sint-Jan Evangelistkerk brengen de gelovigen hun ‘offergaven’ naar de kerk. Daar worden ze neergelegd aan de voet van het Sint-Antonius beeld dat in de middenbeuk staat opgesteld. Die offergaven zijn streekproducten van de landbouwers en groentetelers uit de gemeente, varkenskoppen, varkensvlees, preskop, pensen, spek, hammen, rozijnenbrood, gebak, fruitmanden en groenten korven. Bier en wijn mogen natuurlijk ook niet ontbreken.

Na de herdenkingsmis werden de offergaven in het portaal van de kerk bij opbod verkocht. Naar schatting 300 belangstellenden kwamen dit folkloristisch en ludiek evenement bijwonen. Dit aloude gebruik dat volgens sommige bronnen reeds voor de 27ste maal plaats vindt, wordt in goede banen geleid door de Landelijke Gilde. De Dorpsraad verleende dit jaar ook zijn medewerking.
De opbrengst van de verkoop gaat naar de verfraaiing van de kerk.
 
Onmiddellijk na de verkoop zakte iedereen af naar de nieuwjaarsreceptie op de Laag. Deze receptie met medewerking van de lokale handelaars werd gratis aangeboden door het stadsbestuur van Lier-Koningshooikt. (MSL/foto’s MSL-SDW)

Sint-Antoniusverering

Sint-Antonius leefde in de 3de eeuw in Egypte. Na de dood van zijn ouders deed hij als jongvolwassene afstand van zijn bezittingen en trok hij als kluizenaar de woestijn in. Tijdens zijn kluizenaarschap werd Antonius onder meer geplaagd door demonen in de gedaante van leeuwen, beren, schorpioenen, slangen, zwarte glimmende jongetjes, vuurvonken, een zeer aantrekkelijke vrouw en een stapel goud en zilver. Toch slaagde Antonius er in een deugdzaam leven te leiden vol boetedoening en kon hij een leven opbouwen dat vrij van hartstochten was. Nog tijdens zijn leven kreeg Antonius heel wat volgelingen, die kleine gemeenschappen in de woestijn vormden. Na zijn dood verspreidde zijn verering zich al vlug over vrijwel heel Europa. Vandaag wordt Antonius beschouwd als de eerste christelijke kluizenaar en als een van de stichters van het kloosterwezen (vandaar zijn naam Antonius-Abt). Hij stierf op 17 januari 356. Op zondag 17 januari of de zondag die er op volgt worden er traditioneel vieringen gehouden voor deze heilige.

In de 11de eeuw ontstond in Frankrijk de lekenorde van de Sint-Antoniusbroeders, die zich toelegde op de verpleging van zieken. Om de zieken eten te verschaffen, kweekte de orde varkens die gevoed werden door de omwonenden. Als vergoeding voor hun verpleging mochten de ordeleden als enigen hun varkens vrij laten rondlopen in de dorpen. Deze varkens droegen een belletje om hun nek om aan te geven dat zij van de verpleegorde waren. Op de naamdag van Antonius werden de varkens geslacht en werd het vlees onder de armen verdeeld. Aan dit gebruik heeft Antonius zijn bijnaam “Antonius met het varken” te danken. Op afbeeldingen is hij dan ook vaak te zien met een varkentje aan zijn voeten. Verder wordt hij ook vaak afgebeeld met een boek, een abtstaf, een duivelsfiguur of een draak, een raaf een kruisbeeld of een rozenkrans.

Antonius-Abt is de patroonheilige van heel wat beroepsgroepen: wevers, slagers, suikerbakkers, mandenmakers, begrafenisondernemer en zwijnenhoeders. Hij wordt ook aanbeden als beschermer van dieren. Verder wordt hij ingeroepen tegen de pest, (huid)ziekten en sint-antoniusvuur, maar ook tegen hedendaagse veeziekten zoals mond- en klauwzeer, BSE en varkenspest.

Offerveiling
Na de eucharistieviering worden de offergaven naar buiten gebracht. In het kerkportaal of op een centrale plaats voor of naast de kerk worden ze vervolgens per opbod verkocht. Het spektakel trekt vaak tientallen kijklustigen aan. De offergaven worden geveild door een veilingmeester. Vaak is dat een gilde lid of een iemand van de parochie. Met luide stem en veel animo maakt hij de kopers warm om een bod te doen. Potentiële kopers laten zich soms een beetje gaan bij het bieden, waardoor het definitieve bod een veelvoud is van wat er in de winkel voor betaald wordt. De opbrengst van de veiling gaat traditioneel naar een goed doel, zoals een lokale vereniging of de restauratie van de kerk of een beeld.

Fotoreportage...

 

 

Dit artikel delen op social media

Tweet